Evet sevgili Ahmet beyciğim çok güzel dile getirmişsiniz geçmiş yıları. O
rüzgarın sesini dinlemek, külün içinde pişem patatesin lezeti, kerpiç demlik ile Köz üzerinde demlenen çayın lezeti, uzaktan gelen hayvanların zil ve çan seslerinin tıngırtısı bir başka oluyor insan özlüyor o güzelim yıları evet çok ta eskilerde değildi her şey doğaldı saf ve tertemizdi o yıların özlemi var halen Ahmet bey beni çok eskilere götürdünüz sağolun, varolun o mis kokan Köz üzerinde demlenen çayın lezeti,buram buram kokan kokusu bir başkadır ve her şey doğaldı. sevgili Ahmet beyciğim mutlu pazarlar size de bol köpüklü kahveler kalemine, yüreğine sağlık sağlıcakla kal..
daisy_aylin_@hotmail.com
incitanesi
1

Öykü çok güzeldi okurken bir köy canlanıyor insanın gözünde… Şatafatın, gösterişin, reklâm ve palavraların hiç geçmediği bir diyardır anlatılanlar ve oralar… Anadolu insanı doğasının saflığı kadar temiz, toprağının verimliliği kadar vericidir. Sahip olduğu tek somun ekmeğini paylaşacak kadar toktur. Misafirperverliği ile tanınan tevazu sahibi gelenekler…
Kaleminize, yüreğinize sağlık…
nrdgld@hotmail.com
Nurdan
1

Ahmet Hocam güzel konuya değindiğiniz içten ve samimi cümlelerle. Eskiye dair herşeyi kırdık geçirdik artık. Kadına ve erkeğe verilen görevlerin izleri bile şimdilerde kaybolmak üzere. köylerde yaşayan insanları keşke bu kadar kolay hayatları olsaydı.
Atatürk köylü milletin efendisi dediği zamanlarda o köylü savaşın kanayan tarafı oldu elinde tırmıkla kürekle.
Şimdilerde zamanın, köydeki insanları da erittiğini söylemeden geçemeyeceğim. Dışarıdan bakmak kolay ama içinde yaşamak çok ayrı bir durum.Tv denilen iletişim aracının amaca döndüğü zamanlarda yaşıyoruz artık ve köydeki insanın gözüne soka soka şehirde ki hayatın çileli gösterisini sanki herkese altın kaplarda sunulacakmış gibi anlatılması yüzünden köydeler de yaşayanlar kentlere göç etmeye başladılar.
O sıcacık ilişkiler de kendiliğinden yok olmaya başladı. Efendi olan köylüde kentlerde köle olmaya mahkum edildi. Köle olmayanlarda ne oldumlarla karganın ördek misali yürümesini taklit ederken kendi olmayı unuttu.
Kör kalabalıkların ahuzarında o saf ve temiz sınırlardaki insanları da, değişim kaftanını zoraki olarak giydirip, saldık hayatın zor anlarına.
Ama şuda varki devletimizden Allah razı olsun. Çocuklar okusun diye elinden geleni yapıyor. Belki şehrdeki çocukların ellerindeki imkanlar yine yok ama hiç değilse köylünün eğitime harcadığı parayı kendi cebine koymasını kolaylaştırdı.
evet emmiler, ezeler, bibiler ve neneler artık yerlerini farklı kelimelere bırakarak aramızdan yavaş yavaş ayrılıyorlar. Elimizde kalanlarında kıymetini bilerek yaşamak bizlere kalmış.
TEŞEKKÜRLER HOCAM YÜREĞİNİZE VE KALEMİNİZE SAĞLIK. bu anımsatmalarla gönülümüze yağmur yağdırdınız.
aysungl31@gmail.com
Aysun GÜL
https://aysungl61.blogspot.com/
1

Sevgili incitanesi, Kıymetli Çapar Kanat, Sevgili Nurdan ve Değerli editörümüz, can dostumuz Aysun,
Her birinize yorumlarınızdan dolayı ben teşekkür ederim.
aefidan@gmail.com
ahmet fidan
https://www.bilgiagi.net
1